Տիգրանն ու Գոռը եղբայրներ են: Կենտրոնի շախմատի դպրոցը նրանց համար միայն շախմատային տուն չէ. այստեղ մտքի խաղից բացի՝ սովորում ու ձեռք են բերում ողջ կյանքի համար կարևոր արժեքներ՝ հարգանք միմյանց նկատմամբ, հոգատարություն, աշխատասիրություն և ամուր կամք:
Մարզադպրոցի սենյակում, որտեղ զրուցում էինք, պատերին հայտնի շախմատիստների նկարներն էին փակցված: Եղբայրներն անգամ այս հարցում են իրարից տարբերվում: Տիգրանը սիրում է Ռոբերտ Ֆիշերին ու Միխայիլ Բոտվիննիկին, իսկ Գոռին դուր է գալիս Վիշվանաթան Անանդի խաղաղ, հավասարակշռված խաղը: Բայց ամենից շատ շախմատում կարևորում են աշխատասիրությունը և հայտնի շախմատիստի պես կարծում, որ աշխատասիրությունը հավասար է տաղանդին:
Փոքրիկ շախմատիստները դեռևս մեծ նվաճումների մասին չեն խոսում, այսօր իրենց համար ամենակարևորն ուժեղ խաղալն ու լավ մարդ լինելն է: «Հաղթանակը կարևոր է, բայց ուժեղներն էլ են պարտվում: Կարևորը լավ խաղալն է»,-ասում է Տիգրանն ու հաջորդ պարտիայի համար արագ դասավորում խաղաքարերը: Այս անգամ որոշել է խաղալ սևերով: